Dierenambulance Dordrecht

Sjaan de Zwarte Zwaan.

Het is Vrijdag rond een uur of drie, de telefoon gaat en ik meld me met Henk van de dierenambulance Dordrecht. Er is een mevrouw aan de telefoon die zich ernstig zorgen maakt om Sjaan de Zwarte Zwaan die aan de Spuiboulevard een kraambed had gemaakt voor 6 aankomende zwaantjes. Ze had een paar zwanenkuikens onder de zwaan gezien en was bang voor het leven van Sjaan en haar kinderen.

Tja dat was een probleem. Langs de spuiboulevard denderen de auto’s op een 1,5 meter afstand van Sjaan en haar kroost. De Zwaan ergens anders naar verplaatsen leek ons eigenlijk geen optie daar Sjaan inmiddels weduwvrouw was geworden en zij dan voor de zes moest gaan fourageren. Na enig overleg met collega Hannie en de Vogelklas van Karel Schot in Rotterdam leek het mij de beste oplossing om Sjaan naar Rotterdam te laten emigreren.
Ik nam contact op met de meldkamer van de Politie en legde het probleem uit. Mij werd een surveillancewagen toegezegd die mij zou assisteren en eventueel het verkeer kon stil leggen mocht Sjaan de kuierlatten nemen.

Rond 15.30 was de politie en ik met de dierenambulance gearriveerd en kon operatie Sjaan beginnen. Voor de zekerheid had ik mijn vangnet gepakt en liep op het gezin af. Sjaan keek argwanend naar me en toen ik een meter of drie van haar verwijderd was rees ze op en wankelde van mij vandaan steeds omkijkend of ik haar nog volgde.  Bij het nest aangekomen zag ik dat het inderdaad 6 nakomelingen waren. Sjaan stond op een afstandje te kijken en toen ik een van haar kinderen oppakte kwam ze woedend terug sissend en blazend. Dat ze terug kwam was nu net de bedoeling, daar een zwaan 2 dingen ken waarvan ik er maar een machtig ben nl. vliegen en zwemmen, ja juist zwemmen kan ik wel. Ik vroeg de agenten om achter Sjaan te gaan staan zodat ze geen weg terug had en voorzichtig bracht ik het net in stelling en ja hoor met 1 uithaal had ik Sjaan. Vlug haar in de bench gezet en samen met de agenten de zes kleine zwaantjes gepakt. Van collega Hannie kreeg ik te horen de kleintjes vooral in het kooitje bij de moeder te zetten zodat ze contact konden houden. En als een speer naar Rotterdam gereden naar de Vogelklas.

Ik dacht dat ik te laat was want alles was al dicht maar nee hoor Samanta en een paar vrijwilligers hadden op me gewacht, want het VVV Dordrecht had gemeld dat ik er aan kwam en dat ze nu zonder toeristische attractie zaten daar Sjaan in de stadswandeling was opgenomen. De kleine bij haar moeder zetten was een goede raad van Hannie geweest, de beheerder zei me dat een zwaan die 2 uur zonder kroost is de kleine vermoord en ze niet meer als haar kroost ziet. Nadat Samanta enkele foto’s had genomen (die u hier kan zien) ging ik weer terug naar Dordrecht.

Op dit moment zwemt Sjaan graag in het vijvertje van de vogelklas en haar kinderen groeien als kool.
Henk